บทที่ 6 กฎไม่ใช่สิ่งตายตัว แต่ปรับเปลี่ยนได้

บทที่ 6 กฎไม่ใช่สิ่งตายตัว แต่ปรับเปลี่ยนได้

ตอนนี้ที่หมู่บ้านชิงอวิ๋น

เพียงไม่กี่ชั่วโมง คนที่ออกไปข้างนอกหลายคนก็พบว่าเขตปกครองเปลี่ยนไปมาก

สิ่งที่เปลี่ยนไม่ใช่สภาพแวดล้อมของเขตปกครอง แต่เป็นสีหน้าท่าทางของทุกคน

อัลเบิร์ตเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มที่กลับมาทีหลัง เขาจำได้ว่าก่อนออกไป แม้ทุกคนจะสบายใจที่มีที่พักปลอดภัย แต่ก็ยังรีบเร่งรวมตัวกันออกไปหาทุนสำหรับดำรงชีวิตเพิ่ม พวกเขาไม่มีเวลาคิดถึงอนาคต คิดแค่ว่าจะประคองชีวิตให้ผ่านวันนี้ไปได้อย่างไร แต่ตอนนี้…ไม่เหมือนเดิมแล้ว

เขาเห็นบางคนเดินยิ้มเข้าไปในโถงซื้อขาย หยิบเนื้อออกมาบ้าง แล้วรีบไปยังค่ายพักที่สร้างขึ้นชั่วคราวเพื่อเริ่มย่างเนื้อ ส่วนลานโล่งหน้าค่ายก็มีคนเริ่มต้มซุปเนื้อแล้ว เงาราง ๆ ของแครอตยังลอยให้เห็น กลิ่นหอมของซุปเนื้อกระจายไปทั่วเขตปกครอง จนท้องของผู้คนร้องจ๊อก ๆ ขึ้นมา

ไม่ว่าใครจะกลับมา เมื่อเห็นภาพตรงหน้านี้ ก็รู้สึกได้เพียงความอบอุ่น

ตอนนี้อัลเบิร์ตรู้สึกซับซ้อนอยู่บ้าง

ก่อนวันนี้ พวกเขาไม่รู้เลยว่าจะมีชีวิตรอดถึงพรุ่งนี้หรือไม่ ต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับสัตว์อสูรทุกวัน แค่ได้กินน้ำจนท้องอิ่มก็นับว่าดีแล้ว…

ทั้งที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน แต่กลับรู้สึกราวกับผ่านมานานมากแล้ว