เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 เยี่ยมสาวงามยามค่ำคืน
“ท่านอา...”
เสียงของเจินมี่ดึงเสิ่นเยี่ยนออกจากความทรงจำที่ทำให้เขาเหม่อลอย พอหันไปก็เห็นเด็กน้อยกำลังจ้องเขาด้วยความอยากรู้ แววตาเจ้าเล่ห์ปนขำ ดูเหมือนลูกสุนัขจิ้งจอกที่เพิ่งเจอเหยื่อ นางพูดเบา ๆ ว่า “ท่านร้องไห้ด้วย”
อืม... เสิ่นเยี่ยนเช็ดหางตาอย่างเก้อเขินเล็กน้อย ให้ตายสิ แค่ร้องเพลงให้เด็กน้อยฟัง กลับซึ้งเสียเอง ความทรงจำที่ฝังอยู่ลึกที่สุดในใจจู่ ๆ ก็ทะลักขึ้นมา ไม่ทันให้ตั้งตัวเลยจริง ๆ ภาพเหล่านั้นทั้งห่างไกล ทั้งคุ้นเคย และไม่มีวันกลับไปได้อีก ผุดขึ้นมาตรงหน้าทีละฉากจนเขาเผลอเหม่อไป เขากระแอมแล้วหันไปถามเจินมี่ “เป็นอย่างไร เพลงนี้เพราะใช่ไหมล่ะ?”
“อืม นายท่านร้องทั้งที ย่อมต้องเพราะมากอยู่แล้วเจ้าค่ะ” เจินมี่กลับมาเป็นกุลสตรีอย่างรวดเร็ว นางวางมือซ้อนกันบนตักแล้วตอบอย่างอ่อนโยน เสียงเบานุ่มราวกับสายลม แม้แต่ท่านั่งก็ยังเรียบร้อยไม่มีที่ติ