เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 216 ความคิดของชีซี
หลังจากชีซีกับพวกกินมื้อกลางวันที่โรงอาหารของสำนักศึกษาเสร็จ ก็พากันเดินไปที่ลานกลางเมือง ระหว่างทางคนยิ่งเดินกันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าคนทั้งเมืองกำลังมุ่งหน้าไปที่เดียวกัน
“ทำไมคนถึงเยอะขนาดนี้!” พอชีซีได้เห็นผู้คนที่เบียดเสียดกันเต็มลานด้วยตาตัวเอง เขาก็ตกใจจนแทบตั้งตัวไม่ทัน เขาชักสงสัยแล้วว่าคนทั้งหมดที่เคยเจอมาตลอดชีวิต รวมกันจะมากเท่าคนตรงหน้านี้หรือเปล่า
“เจ้าคงยังนึกไม่ออกว่าตอนนี้เมืองผิงอามีคนอยู่มากแค่ไหน” จูเก่อเลี่ยงเหลือบมองเขา ก่อนอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “ก่อนหน้านี้ข้าไปช่วยจัดเอกสารที่สำนักบริหาร เลยได้เห็นตัวเลขที่เพิ่งสำรวจมา ตอนนี้ผิงอามีคนที่ลงทะเบียนเป็นผู้อยู่อาศัยประจำอยู่ทั้งหมดเจ็ดแสนสามหมื่นกว่าคน ยังไม่นับพ่อค้าเร่จำนวนมาก คนเดินทางที่แวะพักชั่วคราว แล้วก็ผู้ลี้ภัยไร้ถิ่นฐานที่ยังไม่ได้ลงทะเบียน”
เจ็ดแสนสามหมื่นคน!