เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 205 ความภูมิใจและศักดิ์ศรีของจางเหลียว
เช้าตรู่ ฟ้าเพิ่งเริ่มสว่าง หมอกบางราวผ้าโปร่งคลุมกำแพงสูงกับแนวหลังคาที่ทอดต่อกันของเมืองโฉฉุน ประตูเมืองเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ทหารม้ากองหนึ่งก็ทยอยขี่ม้าออกมา
แม่ทัพที่นำอยู่หน้าสุดสวมเกราะสีเงินวาว มีเสื้อคลุมศึกสีขาวเรียบคลุมทับอีกชั้น ที่เอวห้อยกระบี่ ในมือถือทวนเงิน เขานั่งตัวตรงอยู่บนม้าขาวที่แข็งแรงกำยำ ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคม ดวงตาเป็นประกาย สันจมูกโด่ง สีหน้าสงบนิ่ง แต่ก็ดูสดชื่นเหมือนสายลมยามเช้า คนผู้นี้ก็คือจ้าวอวิ๋น ผู้รักษาเมืองโฉฉุนซึ่งกำลังมีชื่อเสียงมากขึ้นทุกวัน
ระหว่างทาง ชาวนาที่ออกไปทำงานนอกเมืองแต่เช้า พ่อค้าแม่ค้าที่รีบไปตลาดเช้า และคนงานที่กำลังกวาดถนน พอเห็นทหารม้ากองนี้ โดยเฉพาะแม่ทัพในเสื้อคลุมขาวกับเกราะเงินที่นำอยู่ข้างหน้า ต่างก็หยุดเดินแล้วก้มตัวคำนับด้วยความเคารพ บ้างก็ทักทายอย่างเป็นกันเอง
“อรุณสวัสดิ์ขอรับ ท่านแม่ทัพจ้าว!”
“วันนี้ท่านแม่ทัพจะไปฝึกทหารอีกแล้วหรือขอรับ? เหนื่อยแย่เลย!”