เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 204 ความรอบคอบของตระกูลเฉิน
“นี่... นี่มัน...” หมีฟางชี้ไปที่จักรยานซึ่งวิ่งสวนกันไปมา นิ้วของเขาสั่นน้อย ๆ หน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด สุดท้ายก็ได้แต่คำรามเสียงต่ำด้วยความคับแค้น “เสิ่นเฉิงโม่หลอกข้า! ตอนนั้นบอกชัด ๆ ว่าทั้งแผ่นดินมีแค่คันเดียว! ไม่มีคันที่สอง! ข้าเสียเงินไปตั้งเท่าไร...”
“หุบปาก!” หมีจู๋หน้าขรึมลง ตวาดน้องชายแล้วรีบกวาดตามองรอบตัว ยังดีที่แถวประตูเมืองมีคนเดินเข้าออกพลุกพล่าน เสียงดังจอแจ เสียงของน้องชายจึงไม่ได้ทำให้ใครสนใจมากนัก เขาลดเสียงลง พูดเตือนว่า
“ระวังคำพูดด้วย! ที่นี่คือที่ไหน เจ้าจะพูดส่งเดชได้อย่างไร! ตอนนั้นเขาบังคับให้เจ้าซื้อหรือ ก็เจ้าเองมิใช่หรือที่อยากได้จนยอมทุ่มเงินก้อนโตไปขอซื้อมา ซื้อขายกันด้วยความสมัครใจ แล้วจะมาหาว่าเขาหลอกเจ้าได้อย่างไร”
พอถูกพี่ชายดุ หมีฟางก็รู้ตัวว่าพูดผิดไป ที่นี่เป็นถิ่นของเสิ่นเยี่ยน การพูดให้ร้ายเขาเป็นเรื่องต้องห้าม แต่พอมองจักรยานสุดหรูที่ตัวเองเคยภูมิใจนักหนา ซึ่งตอนนี้กลับดูน่าขันอยู่หน่อย ๆ แล้วเทียบกับจักรยานที่ผลิตออกมาขายเป็นจำนวนมากบนถนน ถึงรูปแบบจะเรียบง่ายกว่า แต่ก็ดูเบาและใช้งานสะดวกกว่าอย่างเห็นได้ชัด เขาก็ปวดใจจนเหมือนเลือดจะไหล ราวกับเห็นเงินทองกองโตไหลหายไปต่อหน้า แถมตัวเองยังกลายเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่นอีก เขาคอตก หมดอารมณ์จะอวดอะไรแล้ว ได้แต่เข็นจักรยานตามหลังพี่ชายไปอย่างหงอยเหงา