เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 187 สองพี่น้องต้าเฉียวเสี่ยวเฉียวปฏิเสธ
ที่แท้ วันนั้นท่านผู้เฒ่าเฉียวที่รบเร้าจะสาบานเป็นพี่น้องก็มีแผนแอบแฝงอยู่จริง ๆ จดหมายฉบับนี้เปิดมาก็เรียกเขาว่าน้องรักทันที แล้วเล่าว่าตนเป็นหลานชายของเฉียวเสวียน อดีตไท่เว่ยผู้ล่วงลับ เมื่อไม่นานมานี้ สหายเก่าที่เตียงฮันส่งข่าวมาให้รู้ว่า เฉียวอวี่ผู้เป็นลูกชายของท่านอาเฉียวเสวียน ซึ่งก็คือลูกพี่ลูกน้องของตน ติดค้างอยู่ที่เตียงฮันพร้อมครอบครัวเพราะเหตุบางอย่าง ตอนนี้ถูกพวกลิฉุยกับกุยกีกักตัวไว้ สถานการณ์น่าเป็นห่วง
ในฐานะลูกหลานตระกูลเฉียว เขาจะทนอยู่เฉยไม่ได้ ต้องไปเตียงฮันด้วยตัวเองเพื่อหาทางช่วยคน แต่เตียงฮันอยู่ไกล ระหว่างทางจะเจออันตรายอะไรบ้างก็ไม่มีใครรู้ ตัวเขาอยู่ลำพัง ไม่มีอะไรให้ห่วง มีเพียงลูกสาวสองคนที่บ้านซึ่งไม่มีใครดูแล จึงขอให้น้องรักเห็นแก่ความเป็นพี่น้อง ช่วยดูแลพวกนางระหว่างที่เขาไม่อยู่ด้วย
ท้ายจดหมายยังเขียนที่อยู่ของเขาในเมืองหว่านไว้ให้ด้วย
เสิ่นเยี่ยนอ่านจบก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี มิน่าเล่าวันนั้นตาเฒ่าเฉียวถึงดึงดันจะสาบานเป็นพี่น้อง ที่แท้ก็คิดแบบนี้นี่เอง! คิดจะเอาความเป็นพี่น้องมาผูกมัดเขา ให้เขาติดตรงที่มีศักดิ์เป็นอาของลูกสาวทั้งสอง จะได้ไม่กล้าไปยุ่งกับพวกนางสินะ? ตาเฒ่าคนนี้นี่...
แต่เสิ่นเยี่ยนเป็นคนแบบนั้นเสียเมื่อไร?
อืม... ลองคิดดี ๆ ดูแล้ว ก็เหมือนจะเป็นอยู่สักหน่อยจริง ๆ