เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 179 คนต่างถิ่นในผิงอา
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกัน จูลิ่งก็วิ่งหอบกลับมาอีกครั้ง มือชูจดหมายไว้สูง สีหน้าทั้งดีใจทั้งร้อนใจ “พี่ใหญ่! พี่ใหญ่! ท่านพ่อส่งจดหมายมาแล้ว! คนส่งจดหมายเพิ่งเอามาส่ง!”
พอจูเฮ่ากับจูเก่อเสวียนได้ยิน ทั้งคู่ก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นทันที จูจวิ้นอายุมากแล้ว แต่กลับต้องติดตามราชสำนักที่หนีภัยไปด้วย ตอนนี้ติดอยู่ที่เหอเน่ยกับฮ่องเต้หลิวเสียที่ยังทรงพระเยาว์ ชีวิตลำบากมาก เรื่องนี้เป็นสิ่งที่พี่น้องตระกูลจูเป็นห่วงที่สุดมาตลอด ระบบไปรษณีย์ที่ผิงอาเพิ่งตั้งขึ้นทำงานได้รวดเร็ว ช่วยลดเวลารับส่งจดหมายไปได้มาก ในยุคที่บ้านเมืองวุ่นวายแบบนี้ การได้รู้ข่าวคราวของคนในครอบครัวเร็วขึ้นจึงเป็นเรื่องที่มีค่ามาก
สองพี่น้องไม่สนใจเรื่องที่เพิ่งขัดใจกันเมื่อครู่อีกแล้ว รีบเข้ามายืนข้างกัน อาศัยแสงแดดยามบ่ายในฤดูหนาวแกะจดหมายอ่านอย่างร้อนใจ จูจวิ้นเขียนจดหมายฉบับนี้ด้วยตัวเอง ลายมือค่อนข้างหวัด แต่ยังอ่านเข้าใจได้ชัดเจน ช่วงแรกเขาบอกว่าตัวเองปลอดภัยดี ให้ลูกชายทั้งสองไม่ต้องเป็นห่วง จากนั้นก็เปลี่ยนมาเล่าสถานการณ์ล่าสุดที่เหอเน่ย