เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 152 ทางเลือกของโจวอวี๋
พอมาถึงฟาร์มเพาะม้าระดับสูงที่เพิ่งสร้างเสร็จ ก็เห็นว่าที่นี่มีน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ หญ้าขึ้นเขียวชอุ่ม แบ่งพื้นที่เป็นระเบียบ คอกม้าก็กว้างขวางและสะอาด ถึงจะเสกยอดม้าขึ้นมาจากอากาศไม่ได้ แต่ไม่ว่าจะดูจากสีขน รูปร่าง หรือความคึกคัก ม้าในฟาร์มนี้ก็แข็งแรงและสง่างามกว่าม้าในฟาร์มทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด บางตัวที่โดดเด่นเป็นพิเศษก็เริ่มมีแววว่าจะโตเป็นม้าฝีเท้าดี เหล่าขุนพลล้วนดูม้าเป็น พอเห็นแบบนี้ก็พากันชมไม่ขาดปาก แล้วต่างคนต่างตั้งใจเลือกม้าของตัวเอง
เสิ่นเยี่ยนให้โจวอวี๋ไปเลือกมาสักตัวด้วย โจวอวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็เดินไป ไม่นานก็จูงม้าตัวผู้หนุ่มที่ขาวราวกับหิมะไปทั้งตัวและสง่างามสะดุดตากลับมา
พอเขากลับมา เสิ่นเยี่ยนก็มองฝูงม้าที่อยู่ไกลออกไป แล้วถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เหมือนถามขึ้นมาลอยๆ ว่า “กงจิ่น เจ้าอยู่ผิงอามานานพอสมควรแล้ว ยังมีอะไรลังเลอยู่อีกหรือ?”
พอได้ยินคำถาม โจวอวี๋ก็สะท้านนิดหนึ่ง มือที่จับบังเหียนกำแน่นขึ้น เขาเงยหน้ามองเสิ่นเยี่ยน อีกฝ่ายก็มองตอบอย่างสงบพร้อมกับนับอยู่ในใจ เสิ่นเยี่ยนให้เวลาโจวอวี๋คิดสามสิบลมหายใจ