เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 151 ปรามเย่เฉียน
เมื่อผลผลิตอาหารเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เสิ่นเยี่ยนกับเหล่าผู้ช่วยดูแลบ้านเมืองก็ต้องเจอปัญหาที่ไม่เคยมีมาก่อน แถมยังเป็นปัญหาที่น่าจะเรียกได้ว่ามีความสุขจนกลุ้มใจเสียด้วย ความต้องการของคนมีหลายระดับ ขั้นพื้นฐานที่สุดคือมีกินอิ่มและมีเสื้อผ้าให้ความอบอุ่น พอเรื่องพื้นฐานพวกนี้ไม่ต้องห่วงอีกแล้ว แถมยังมีเหลือเฟือเกินคาด ผู้คนก็ย่อมเริ่มมองหาความสุขด้านอื่นที่มากขึ้นเป็นธรรมดา
อย่างเช่น พอว่างจากงานก็ไปเล่นไพ่นกกระจอกกับเพื่อนบ้านสักสองสามตา หรือไปดูละครที่เพิ่งจัดแสดง ไปส่งเสียงเชียร์การแข่งขันชู่จวีที่สนาม แวะร้านอาหารชิมของกินจากถิ่นต่าง ๆ... ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงิน ต้องมีเงินเหลือจากค่าใช้จ่ายจำเป็นให้หยิบไปใช้ได้ตามใจ
แต่เมื่อมีผลผลิตอาหารมากเกินความต้องการ ราคาธัญพืชก็ถูกลง ทำให้ชาวนาซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ แม้จะไม่ต้องกลัวอดอยากอีกแล้ว แต่กลับมีรายได้ที่เป็นเงินสดค่อนข้างน้อยและไม่แน่นอน