เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 148 เหล่าทูตมาแสดงความยินดี
คมดาบเย็นเยียบสะท้อนใบหน้าบิดเบี้ยวของเตียวคี ก่อนจะฟันลงไปที่ต้นคออวบอ้วนของโจโก๋พร้อมเสียงลมหวือ โจโก๋หลับตาแน่น ในใจสิ้นหวัง คิดว่าวันนี้คงต้องตายแน่แล้ว โจเต๊กที่อยู่อีกฝั่งของกำแพงเห็นภาพนั้นจนแทบตาถลน แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้
ในชั่วพริบตานั้นเอง—
“ฟิ้ว!”
เสียงแหลมของสิ่งที่พุ่งแหวกอากาศดังขึ้นทันที! เงาดำสายหนึ่งพุ่งข้ามกำแพงเข้ามาอย่างรวดเร็ว ปักเข้าที่หัวไหล่ขวาข้างที่เตียวคีถือดาบอย่างแม่นยำ!
“อ๊าก—!” เตียวคีร้องโหยหวน ดาบเหล็กในมือหล่นกระทบพื้นดังเคร้ง เขาเซถอยไปหลายก้าว ใช้มือซ้ายกุมหัวไหล่ที่เลือดทะลักออกมา แล้วเงยหน้ามองไปทางที่ลูกธนูพุ่งมาด้วยความตกใจและโกรธแค้น
บนกำแพงมีคนรูปร่างปราดเปรียวกว่าสิบคนปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ทุกคนสวมชุดดำรัดกุม ใช้ผ้าดำปิดหน้า และถือธนูแข็ง สายธนูยังสั่นไม่หยุด ปลายลูกธนูคมกริบสะท้อนแสงเย็นเยียบกลางแดด เล็งตรงไปยังพวกทหารก่อเหตุที่เหลืออยู่ในลาน
“หัวหน้าตายแล้ว!”
“มีคนซุ่มอยู่! รีบหนีเร็ว!”