เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 135 เจินมี่น้อยถูกแย่งถังหูลู่
เมื่อกองทัพกลับถึงโม่หลิง เสิ่นเยี่ยนก็เล่าทั้งเรื่องชั่วที่เจ๋อหรงทำและเรื่องที่เขาถูกสังหารให้หลิวเหยาฟังตามจริงทุกอย่าง หลิวเหยาฟังแล้วเหงื่อเย็นไหลไม่หยุด ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว เขารู้ดีว่าถ้าเสิ่นเยี่ยนมาไม่ทัน แล้วจูเฮ่าถูกเจ๋อหรงฆ่าจริง ๆ เขาที่เป็นคนส่งทหารไปย่อมหนีความผิดเรื่องนี้ไม่พ้น ถึงตอนนั้นทุกฝ่ายคงรุมเล่นงานเขา จนตายไปก็ไม่มีแม้แต่ที่ฝังศพ
“นายท่านโปรดเข้าใจด้วย! ข้าตามืดบอด ดูคนไม่เป็น เกือบก่อเรื่องใหญ่ ทำให้บุตรชายของจูกงเหว่ยต้องตาย ทั้งยังเกือบทำให้นายท่านเสียชื่อว่าไร้คุณธรรม! โชคดีที่นายท่านพลิกสถานการณ์ไว้ได้ ข้า...ซาบซึ้งใจเหลือเกิน และละอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว!” หลิวเหยาประสานมือค้อมตัวให้เสิ่นเยี่ยนจนแทบติดพื้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อคิดถึงสิ่งที่เกือบเกิดขึ้น และความขอบคุณจากใจ
“ช่างเถอะ ผิดพลาดแล้วก็จำไว้เป็นบทเรียน ต่อไปจะใช้ใครต้องดูให้รอบคอบ โดยเฉพาะนิสัยใจคอ เจ้าอยู่ตานหยางให้สบายใจเถอะ ช่วยข้าดูแลบ้านเมืองกับชาวบ้านให้ดี ทำความดีชดเชยความผิดก็แล้วกัน” เสิ่นเยี่ยนโบกมือ ไม่ได้เอาเรื่องต่อ หลิวเหยามีความสามารถแค่พอใช้ และไม่ได้ทะเยอทะยานมากนัก ให้เขาดูแลตานหยางที่สงบแล้ว คอยรักษาสิ่งที่มีอยู่ก็นับว่าเหมาะ หลังจากเตือนแล้วพูดปลอบอีกไม่กี่คำ เสิ่นเยี่ยนก็ไม่อยู่ต่อ เขารวมทัพแล้วมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายถัดไป