เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 124 ความขัดแย้งระหว่างพ่อลูกอ้วนสุดกับซุนเช่อรุนแรงขึ้น
อ้วนสุดเห็นน้ำแกงเนื้อข้นสีแดงคล้ำที่ส่งกลิ่นคาวฉุนอยู่ตรงหน้า ก็กลัวจนสะดุ้งเฮือก เหงื่อเย็นซึมจนเสื้อชั้นในเปียกชุ่มในพริบตา เขารู้สึกหน้ามืดตาลาย ราวกับมีงูพิษเย็นเฉียบเลื้อยขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลัง เขาสูดลมหายใจเย็นเข้าปอดเฮือกใหญ่ ฝืนตั้งสติ แววตาเต็มไปด้วยทั้งความตกใจและความโกรธจนแทบคลุ้มคลั่ง
“ไอ้สารเลว!” อ้วนสุดตะโกนลั่น แล้วชักกระบี่ข้างเอวออกมาทันที เขาไม่มองด้วยซ้ำ ฟันกล่องอาหารที่คว่ำอยู่บนพื้นจนเศษไม้กระจาย จากนั้นก็พลิกกระบี่แทงไปที่อนุคนโปรดซึ่งกลัวจนทรุดอยู่ข้าง ๆ ตัวสั่นไม่หยุดโดยไม่ลังเล! นางไม่ทันได้ร้องสักคำก็สิ้นใจ เลือดสาดกระเซ็นเต็มพื้น
“ใครอยู่ข้างนอก! ไปลากตัวพ่อครัวมาให้ข้า! จับมันแล่เนื้อทั้งเป็นจนตาย!” อ้วนสุดยังกำกระบี่ไว้ในมือ หน้าอกกระเพื่อมแรง ใบหน้าเขียวคล้ำ เขาตวาดใส่องครักษ์ที่ได้ยินเสียงแล้วรีบวิ่งเข้ามา
หัวหน้าองครักษ์ไม่กล้าชักช้า รีบพาคนบุกไปที่ห้องครัว แต่ไม่นานก็กลับมารายงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดี “ท่านแม่ทัพ... พ่อครัว... พ่อครัวหายไปแล้วขอรับ! ในครัวไม่มีใครเลย ประตูหลังมีร่องรอยถูกเปิด เกรงว่าจะหนีไปแล้ว!”