เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 115 บรรเทาภัยพิบัติ
เสิ่นเยี่ยนมองเด็กผู้หญิงยี่สิบกว่าคนที่นั่งค่อนข้างเรียบร้อยอยู่ในห้องเรียน แล้วลองเปิดตำราอ่านเขียนเบื้องต้นกับตำราเย็บปักถักร้อยดู ก่อนจะพยักหน้าด้วยความชื่นชมและพูดกับอาจารย์หญิงที่เดินมาด้วยกันว่า
“ดีมาก มีเด็กผู้หญิงมาเรียนมากขนาดนี้ก็เกินกว่าที่ข้าคิดไว้แล้ว พวกเจ้าทำได้ดีมาก ค่อยเป็นค่อยไป ไม่ต้องรีบ สิ่งสำคัญคือต้องให้พวกนางอ่านออกเขียนได้ รู้จักผิดชอบชั่วดี และมีวิชาติดตัวสักอย่าง เรื่องลดหรือยกเว้นค่าเล่าเรียนกับเงินช่วยค่าอาหาร ต้องดูแลให้ถึงมือพวกนางจริง ๆ ด้วย”
ดูเหมือนความพยายามตลอดสองปีที่ค่อย ๆ เปลี่ยนความคิดของผู้คนจะไม่ได้สูญเปล่าเสียทีเดียว เสิ่นเยี่ยนรู้สึกชื่นใจขึ้นมาบ้าง ‘บางทีเวลาที่เจาจีว่าง อาจให้นางมาสอนบทกวีกับดนตรี หรือเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ง่าย ๆ ให้ฟังก็ได้ จะได้ค่อย ๆ เปิดหูเปิดตาพวกนาง’ พอออกจากโรงเรียนสตรี เสิ่นเยี่ยนก็เดินพลางครุ่นคิดเรื่องนี้ไปด้วย