เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 114 หนูน้อยเจินมี่ไปโรงเรียน
เช้าตรู่ ฟ้าเพิ่งสาง แสงยามเช้าของฤดูใบไม้ร่วงที่เย็นนิด ๆ ส่องผ่านช่องหน้าต่างลงบนที่นอนยับยู่ยี่ของเจินเหยี่ยน เขากำลังหลับสบายฝันหวานอยู่ ก็รู้สึกคันยุบยิบที่หนังศีรษะ เหมือนมีอะไรมาเขี่ย เขาโบกมือทั้งที่ยังไม่รู้สึกตัวดี แล้วพึมพำว่า “อย่ากวน... ยัยตัวแสบ ซนจริง ๆ...” คิดว่าน้องสาวมาแกล้งอีกแล้ว
จากนั้นก็มีเสียงเด็กใส ๆ ที่ฟังดูตื่นเต้นนิดหน่อยดังขึ้นข้างหู นางกระซิบเรียกเขาว่า “พี่รอง! พี่รอง! ตื่นเร็วเข้า! ข้าจะแต่งงานแล้ว!”
“อืม ๆ รู้แล้ว... แต่งไปสิ แต่งไป...” เจินเหยี่ยนยังงัวเงีย ตอบส่ง ๆ ไปสองคำ แต่ผ่านไปไม่กี่วินาที เขาก็สะดุ้งตื่นเต็มตา เด้งตัวลุกขึ้นนั่ง เบิกตากว้างมองเจินมี่ น้องสาวที่ไม่รู้ว่าปีนขึ้นมาข้างเตียงตั้งแต่เมื่อไร ตอนนี้นางกำลังมองเขาด้วยดวงตากลมโตดำขลับ สีหน้าจริงจังสุด ๆ
“เจ้า... เจ้า ๆ ๆ...” เจินเหยี่ยนพูดติดอ่างนิดหน่อย เขาชี้น้องสาวแล้วถาม “เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ? พูดอีกทีสิ? ใครจะแต่งงาน? แต่งกับใคร?”