ตอนที่ 80 อ้วนสุดโกรธเกรี้ยวแต่ทำอะไรไม่ได้

ตอนที่ 80 อ้วนสุดโกรธเกรี้ยวแต่ทำอะไรไม่ได้

ความยินดีที่โรคระบาดสงบลง รวมถึงกระแสศรัทธาและแรงสนับสนุนเสิ่นเยี่ยนอย่างล้นหลามในจิงโจวกับหยางโจว ไม่ได้ส่งผลอะไรต่อเมืองหนานหยางที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้เลย

ในจวนของอ้วนสุด ผู้เป็นขุนพลฝ่ายหลังและโหวแห่งหยางไจ๋ ยังคงมีเสียงดนตรีและการขับร้องทุกค่ำคืน นางรำเต้นรำกันอย่างอ่อนช้อย อาหารเลิศรสกับสุราชั้นดีมีพร้อม ใช้ชีวิตหรูหราเหมือนเคย ราวกับการดิ้นรนเป็นตายและการที่ผู้คนจะหันไปสนับสนุนใครในโลกภายนอก ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับชีวิตที่เอาแต่กินดื่มหาความสุขอยู่หลังกำแพงจวนสูงแห่งนี้

“หนังสือพิมพ์ข่าวใหม่ผิงอาฉบับใหม่นี่ มีข่าวอะไรอีกล่ะ?” อ้วนสุดเอนตัวอย่างเกียจคร้านอยู่บนเก้าอี้พับที่ปูเบาะนุ่มหุ้มผ้าแพรลายงาม ในอ้อมแขนกอดสาวงามคนหนึ่งไว้ พอเห็นหยางหง ผู้เป็นที่ปรึกษา ถือหนังสือพิมพ์ปึกหนึ่งที่ยังมีกลิ่นหมึกเดินเข้ามา เขาก็ถามอย่างไม่ใส่ใจนัก