ตอนที่ 67 ฝากตระกูลเจินตามหาจื่อหลง

ตอนที่ 67 ฝากตระกูลเจินตามหาจื่อหลง

“อะไรนะ? เขาถูกใจพยาบาลสาวที่คอยดูแลเขางั้นรึ?” เสิ่นเยี่ยนฟังเย่เฉียนรายงานพลางกลั้นหัวเราะแล้วก็อึ้งไปชั่วขณะ รู้สึกเหมือนยุคสมัยมันปะปนกันไปหมด

เดิมทีโรงพยาบาลไม่ได้มีอาชีพพยาบาล แต่เมื่อหลายวันก่อน ตอนปราบตระกูลผู้มีอิทธิพลสิบกว่าตระกูลและยึดทรัพย์สินมา ก็ได้รับตัวสาวใช้กับบ่าวหญิงที่มีครอบครัวแล้วมาด้วยเป็นจำนวนมาก

เสิ่นเยี่ยนเห็นว่าสำนักแพทย์ขาดคน โดยเฉพาะงานดูแลผู้ป่วยที่ต้องใส่ใจรายละเอียด ผู้ชายทำแล้วมักดูแลได้ไม่ทั่วถึงเท่าผู้หญิง เขาจึงเลือกผู้หญิงอายุยังน้อยที่ทำงานคล่องแคล่วและนิสัยอ่อนโยนมาจำนวนหนึ่ง ฝึกสอนเล็กน้อยแล้วส่งไปทำงานดูแลผู้ป่วยที่สำนักแพทย์ เรียกพวกนางว่า “พยาบาล”

ตอนแรกหัวถัวโกรธเรื่องนี้มาก ทั้งเป่าหนวดทั้งถลึงตา เห็นว่าเสิ่นเยี่ยนทำอะไรเหลวไหลไม่เข้าท่า เพราะลึก ๆ แล้วเขายังมีอคติว่าผู้หญิงทำงานสำคัญไม่ได้

แต่พอให้ลองทำงานได้ไม่กี่วัน เขากลับพบว่าผู้หญิงเหล่านี้ละเอียดรอบคอบ อดทนและดูแลเอาใจใส่ดี ทั้งเรื่องดูแลผู้ป่วย เปลี่ยนยา ทำความสะอาด และสังเกตอาการเล็ก ๆ น้อย ๆ ล้วนทำได้ดีกว่าพวกลูกศิษย์ที่ทำอะไรงุ่มง่ามมาก โดยเฉพาะเรื่องปลอบให้ผู้ป่วยสบายใจ แม้หัวถัวจะยังปากแข็ง แต่ก็เลิกคัดค้านและยอมให้มีพยาบาลต่อไปโดยไม่ได้พูดอะไร

คิดไม่ถึงว่าระหว่างเจินเหยี่ยนป่วย เขาได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดจากพยาบาลสาวที่ใส่ใจและอ่อนโยนคนหนึ่ง จนแอบมีใจให้นาง พอหายป่วยจึงคิดจะไถ่ตัวนางแล้วพากลับเหอเป่ยด้วย