ตอนที่ 66 คนจากตระกูลเจิน

ตอนที่ 66 คนจากตระกูลเจิน

ใจกลางเมืองผิงอา ไม่ไกลจากจวนผู้ว่าการจังหวัดในตอนนี้ หน้าประตูเรือนไม้ไผ่ที่เรียบง่ายน่าอยู่แห่งหนึ่ง บรรยากาศกำลังตึงเครียด ชายสิบกว่าคนที่สวมชุดผ้าไหมเนื้อดี ใส่หมวกจิ้นเสียน แต่งตัวเรียบร้อย กำลังหมอบคุกเข่าตัวสั่นอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่อายุไม่น้อยแล้ว แต่ตอนนี้ต่างหน้าซีด เอาหน้าผากแนบพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยขึ้นนิดเดียว ท่าทางนอบน้อมจนแทบจะต่ำไปกว่านี้ไม่ได้ ชาวบ้านที่เดินผ่านมาเห็นแต่ไกลก็รีบเดินอ้อม ไม่กล้าเข้าใกล้ ในแววตามีทั้งความอยากรู้และท่าทีเหมือนพอจะเดาเรื่องออกอยู่บ้าง

โจวไท่ยืนกุมกระบี่อยู่ตรงประตูเรือนไม้ไผ่ ร่างสูงใหญ่เหมือนเทพเฝ้าประตู ใบหน้าคล้ำไม่แสดงอารมณ์ มีเพียงดวงตาคมกริบที่กวาดมองคนซึ่งหมอบอยู่ด้วยสายตาเย็นชา ราวกับกำลังมองฝูงลูกแกะที่รอถูกเชือด กลิ่นอายพร้อมฆ่าที่แผ่ออกมาจากตัวเขายิ่งทำให้คนหน้าลานรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มหลัง เหงื่อเย็นไหลไม่หยุด

ผ่านไปพักใหญ่ ประตูไม้ไผ่เรียบๆ บานนั้นก็ถูกผลักเปิดจากด้านในดังเอี๊ยด เสิ่นเยี่ยนเดินช้าๆ ออกมาโดยเอามือไพล่หลัง วันนี้เขาไม่ได้สวมชุดขุนนาง ใส่เพียงเสื้อคลุมยาวแบบเซินอีสีเขียวเรียบๆ สีหน้าสงบ สายตากวาดมองกลุ่มคนที่คุกเข่ากันแน่นอยู่หน้าประตู