กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 40 คงต้องลองเสี่ยงดูสักครั้งแล้ว
“ท่านพี่ อย่ากังวลมากไปเลยเจ้าค่ะ ท่านอาลกคังเป็นคนดี ย่อมมีสวรรค์คุ้มครอง ท่านทำความดีมาทั้งชีวิต ต้องผ่านเคราะห์ครั้งนี้ไปได้อย่างปลอดภัยแน่” ในห้องที่จัดไว้ให้อบอุ่น เตียวเสี้ยนนวดขมับที่ตึงเครียดของเสิ่นเยี่ยนเบา ๆ พร้อมพูดปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน หลายวันมานี้ เสิ่นเยี่ยนต้องจัดการงานบ้านเมืองที่กองสุม ทั้งยังเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของลกคังอยู่ทั้งวันทั้งคืนจนแทบไม่ได้หลับ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความกังวล
เสิ่นเยี่ยนกุมมือที่เย็นนิด ๆ ของนางไว้ในฝ่ามือ ความอ่อนโยนนั้นช่วยปลอบใจเขาได้บ้าง เขาถอนหายใจยาวแล้วมองเตียวเสี้ยน บนใบหน้าที่งดงามของนาง นอกจากความเป็นห่วงลกคังแล้ว ยังมีความกังวลถึงพ่อบุญธรรมที่อยู่ไกลซ่อนอยู่จาง ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น เสิ่นเยี่ยนพูดเบา ๆ ว่า “เสี่ยวเสี้ยน เจ้าก็กำลังเป็นห่วงพ่อบุญธรรมอยู่ใช่หรือไม่ ตอนนี้เตียงฮันเต็มไปด้วยอันตราย ตั๋งโต๊ะโหดเหี้ยม ส่วนท่านมหาเสนาบดีซือถูอ้องอุ้นก็เป็นคนแข็งกร้าว ไม่ยอมใคร...”
พอได้ยินอย่างนั้น แววตาของเตียวเสี้ยนก็หม่นลง นางเอนตัวพิงไหล่เสิ่นเยี่ยนเบา ๆ แล้วพูดเสียงต่ำว่า