ตอนที่ 18 ฝึกทหารใหม่

ตอนที่ 18 ฝึกทหารใหม่

คนบนเวทีแยกกันเป็นสองฝั่งเองโดยไม่มีใครบอก ฝั่งซ้ายเป็นชายหนุ่มสิบกว่าคน รูปร่างแข็งแรงล่ำสัน ผิวคล้ำแดด ส่วนฝั่งขวาเป็นหญิงสาวเจ็ดแปดคน สวมเสื้อบุนวมลายดอกสะอาดสะอ้าน เกล้ามวยเรียบร้อย ทั้งสองฝั่งมองหน้ากัน สีหน้าดูประหม่านิดหน่อย แต่ที่เห็นชัดกว่าคือความตื่นเต้นอยากลองแสดงฝีมือ

แล้วภาพที่เกือบทำให้เสิ่นเยี่ยนพ่นชาในปากออกมาก็เกิดขึ้น ชายหนุ่มฝั่งซ้ายพร้อมใจกันร้องเพลง ทำนองนั้นคือเพลงหนานหนีวานที่เขาเคยฮัมเล่นไม่กี่ท่อนตอนว่าง แต่พวกเขาเปลี่ยนเนื้อร้องจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม กลายเป็นเพลงพื้นบ้านภาษาง่าย ๆ ที่ยกย่องการบุกเบิกที่ดินทำไร่ทำนาและชื่นชมโฉมใหม่ของผิงอา แม้จะยังไม่ประณีตนัก แต่ก็เต็มไปด้วยความคึกคักฮึกเหิม

พอร้องจบท่อนหนึ่ง หญิงสาวฝั่งขวาก็ไม่ยอมน้อยหน้า ร้องรับต่อทันที แต่กลับใช้ทำนองเพลง “เพลงชาวเขาดั่งสายน้ำยามใบไม้ผลิ” ที่เขาเคยพูดถึงผ่าน ๆ เนื้อร้องอ่อนหวานกว่ามาก เล่าความรู้สึกของหญิงสาวยามซักผ้าริมลำธาร ทอผ้าใต้แสงตะเกียง และความสุขเมื่อได้ผลเก็บเกี่ยว เสียงร้องใสกังวาน มีเสน่ห์ไปอีกแบบ