ตอนที่ 7 ลกคังเดินทางกลับ

ตอนที่ 7 ลกคังเดินทางกลับ

สามวันต่อมา ลกคังกับคณะก็ออกเดินทางกลับอำเภอซู ซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ทำการจังหวัดหลูเจียง

นอกอำเภอผิงอา เสิ่นเยี่ยนพาหวังเฉิน หลี่ลี่ และเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชามายืนส่งอยู่ริมทาง แสงเช้าจาง ๆ ส่องให้แนวเขาที่อยู่ไกลออกไปกับต้นไม้ใกล้ตัวมีแสงสีทองอ่อนจับอยู่ตามขอบ

ลกคังยืนอยู่ข้างรถม้า หันกลับไปมองเมืองที่ในสายตาของเขาเริ่มเปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ แล้วมองนายอำเภอหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง อีกฝ่ายยืนตัวตรง รูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางสุขุมหนักแน่น ทำให้เขารู้สึกหลายอย่างปะปนกันอยู่ในใจ

ตลอดสามวันที่อยู่ที่นี่ เขาไม่ได้มาเป็นแขกอย่างเดียว เขาไปดูพื้นที่ที่เสิ่นเยี่ยนจัดคนไปบุกเบิกอย่างละเอียด ถามถึงขั้นตอนการขุดบ่อ สังเกตการเข้าแถวรับเสบียงของชาวบ้าน ถึงกับไปดูบ่อที่เพิ่งขุดใหม่หลายบ่อด้วยตัวเอง ซึ่งเสิ่นเยี่ยนสั่งไว้ว่าต้องนำน้ำจากบ่อเหล่านี้ไปต้มให้เดือดก่อนถึงจะดื่มได้ สิ่งที่ได้เห็นและได้ยินทำให้เขาทึ่งอยู่ในใจครั้งแล้วครั้งเล่า

เดิมทีเขาคิดว่าเสิ่นเยี่ยนเป็นแค่คนหนุ่มที่กล้าคิดกล้าทำ กล้ารับผิดชอบ และอาจมีโชคช่วยอยู่บ้าง แต่พอได้ทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งตลอดสามวันนี้ เขากลับพบว่าอีกฝ่ายมีความสามารถในการบริหารที่ทั้งมั่นคงและได้ผลเกินกว่าที่คาดไว้มาก