เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 - เรียกเก็บหินวิญญาณ
หลังจากฝ่ายมารล่าถอยกลับเข้าไปในหมอกสีเทาก็ไม่ได้เปิดการโจมตีขึ้นอีก โคมแสงวิญญาณบนกำแพงเมืองส่องสว่างพื้นที่สามลี่นอกเมืองจนสว่างแจ้งดุจกลางวัน เสียงฝีเท้าของผู้ฝึกตนลาดตระเวนดังสะท้อนไปมาตามใบเสมาตลอดทั้งคืน ทว่าในส่วนลึกของหมอกสีเทากลับเงียบสงบมาโดยตลอด ไม่มีแม้แต่เสียงทึบหนักดังแว่วมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
หลินทงนั่งสมาธิปรับลมปราณอยู่ที่โคนกำแพงเมืองจนถึงยามจื่อจึงกลับไปยังลานบ้านต้นหวาย
มู่หรงเสี่ยวฉิงยังไม่หลับ ครั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่ประตูรั้วก็ผลักประตูเดินออกมา ในมือถือชามโจ๊กข้าววิญญาณก้านมรกตที่อุ่นไว้บนเตา
นางเห็นรอยขาดวิ่นบนเสื้อผ้าของเขาและบาดแผลจากไอปีศาจที่เริ่มตกสะเก็ดบนท่อนแขน ก็ไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงยัดชามโจ๊กใส่มือเขา แล้วหมุนตัวไปต้มน้ำร้อน
"ซิ่นเอ๋อร์หลับแล้วหรือ"
หลินทงดื่มโจ๊กหมดแล้วจึงเอ่ยถามนาง