เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 - ออกศึก
หมอกสีทมิฬนอกกำแพงค่ายกลม้วนตัวรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
หลินทงยืนอยู่ระหว่างใบเสมา ถือกระบี่เกล็ดมังกรขวางไว้เบื้องหน้า เปลวไฟบนตัวกระบี่สะท้อนใบหน้าด้านข้างครึ่งหนึ่งของเขา ส่องประกายให้ดวงตาและคิ้วเรียวยาวคู่นั้นดูสว่างโชติช่วง
สายตาของเขาจับจ้องไปยังหมอกสีเทานอกประตูค่ายกล
เงาร่างลางๆ ในสายหมอกเข้ามาใกล้จนมองเห็นเค้าโครงได้อย่างชัดเจนแล้ว แถวหน้าเป็นผู้ฝึกมารขั้นสร้างรากฐานหลายสิบคน ทุกคนสวมหน้ากากเหล็กสีทมิฬ
อาวุธเวทในมือส่องประกายแสงสีเขียวเยือกเย็น ลึกลงไปด้านหลังมีเงาร่างกำยำสามร่างยืนตระหง่านอยู่ กลิ่นอายลึกล้ำประดุจหุบเหว ย่อมเป็นจอมมารขั้นก่อกำเนิดทารกทั้งสามคนเมื่อคืนนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
"เปิดค่ายกล..."
เสียงตะโกนทุ้มหนักดังมาจากด้านหลังยอดกำแพงเมือง
หลินทงเอียงหน้ามองไป เห็นเพียงชายชราผมเผ้าและหนวดเคราขาวโพลนกำลังเดินขึ้นมาจากบันไดกำแพงเมือง ย่างก้าวไม่เร็วนัก ทว่าแต่ละก้าวกลับเหยียบลงอย่างมั่นคงยิ่ง ชายเสื้อคลุมไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
ผู้นี้เขารู้จัก เป็นหัวหน้าของผู้อาวุโสขั้นก่อกำเนิดทารกทั้งสิบสามคนแห่งเมืองเฟิ่งหวง แซ่หง นามเฟิ่งซาน