เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 - ยกให้แต่งงาน
"ความหมายของเจ้าสำนักคือ..." โจวหานซวงโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย
มู่หรงเซียงอวิ้นไม่ได้ตอบคำถามในทันที นางเดินกลับเข้าไปในตำหนัก นั่งลงบนเก้าอี้หยกตรงกลาง ยกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ สายตาเต็มไปด้วยความคิดที่หมุนวน
โจวหานซวงเดินตามเข้ามา นั่งลงบนเก้าอี้ตัวล่าง รอคอยอย่างเงียบสงบ
ภายในตำหนักมีควันเครื่องหอมลอยอ้อยอิ่ง แสงแดดส่องผ่านช่องหน้าต่างไม้ฉลุ ทอดเงาเป็นริ้วลายกระจายอยู่บนพื้น
"หานซวง เจ้าบอกว่าเขาเป็นคนเห็นแก่ความผูกพัน ปฏิบัติต่อสาวใช้ผู้นั้นเป็นอย่างดี" มู่หรงเซียงอวิ้นวางถ้วยชาลง มองโจวหานซวง "เช่นนั้นข้าขอถามเจ้า บุรุษที่เห็นแก่ความผูกพัน มักจะถูกเหนี่ยวรั้งไว้ด้วยสิ่งใดได้ง่ายที่สุด"
โจวหานซวงคิดแล้วตอบว่า
"ความเมตตา หรือไม่ก็... ความสัมพันธ์ทางใจ"