เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 - มู่หรงเซียงอวิ้น
สำนักฉงเหยา ยอดเขาเทียนซิ่ว
ยอดเขาเทียนซิ่วเป็นยอดเขาอันดับหนึ่งในบรรดาเจ็ดสิบสองยอดเขาของสำนักฉงเหยา สถานที่บำเพ็ญเพียรของเจ้าสำนักมู่หรงเซียงอวิ้นตั้งอยู่ที่นี่
บนยอดเขามีเมฆหมอกลอยล่อง ลมปราณเข้มข้น ตำหนักหยกขาวหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางดงสนเขียวขจี ชายคายกโค้งสูงประดุจปีกนก ทอประกายอ่อนโยนอบอุ่นยามต้องแสงตะวันยามเช้า
มู่หรงเซียงอวิ้นยืนอยู่บนลานกว้างหน้าตำหนัก มือไพล่หลังทอดสายตามองออกไปไกล
ดูจากรูปลักษณ์ภายนอก นางดูเหมือนสตรีวัยเพียงสามสิบเศษ ใบหน้างดงามหมดจด คิ้วโก่งดั่งทิวเขา นัยน์ตาดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ร่วง ชุดตำหนักสีขาวนวลขับเน้นให้นางดูสง่างามสูงส่ง ทั้งยังมีท่วงท่าสุขุมเยือกเย็นของผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดมาเป็นเวลานาน
ทว่าหากมีผู้ใดล่วงรู้ถึงอายุที่แท้จริงของนาง เกรงว่าจะต้องตกใจจนลอบสูดลมหายใจหนาวเหน็บ