เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 - ร้องขอความช่วยเหลือ
หงซิ่วยืนอยู่ในลานเรือนหน้าตึกหิน สองมือประคองชามน้ำแกงพุทราวิญญาณที่เพิ่งต้มเสร็จใหม่ๆ ทว่ากลับไม่ได้รีบร้อนยกขึ้นไปด้านบน
นางเงยหน้าขึ้น มองผ่านช่องหน้าต่างชั้นสอง เห็นแผ่นหลังของหลินทงที่กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนยันต์อย่างตั้งใจ
แผ่นหลังของเขาตั้งตรงมั่นคง มือที่จับพู่กันนิ่งสนิทดั่งหินผา ควันสีเขียวจากการมอดไหม้ของกระดาษยันต์ลอยละล่องออกมาจากช่องหน้าต่างเป็นครั้งคราว ก่อนจะสลายตัวกลายเป็นไอหมอกบางเบาใต้แสงตะวัน
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ หลายวันมานี้นางได้เห็นมานับครั้งไม่ถ้วน
ทุกครั้งที่มองดู ในใจมักจะบังเกิดความรู้สึกซับซ้อนระคนกัน มีทั้งความสุข ความปลาบปลื้มใจ ทว่าก็แฝงความกังวลใจอันยากจะอธิบายไว้เงียบๆ
ความภาคภูมิใจเกิดจากที่คุณชายของนางเก่งกาจถึงเพียงนี้