กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 - อัจฉริยะ
หงซิ่วเงยหน้าขึ้น มองตามเงาหลังของซูหว่านเอ๋อร์ที่เดินลับตาไป แล้วเอ่ยเสียงแผ่ว
"ศิษย์พี่ซูผู้นี้ ดูเหมือนจะสนใจในตัวคุณชายยิ่งนัก"
หลินทงหยิบขนมดอกสารภีขึ้นมาอีกชิ้น เอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"นางเพียงแค่อยากรู้อยากเห็นในทุกเรื่องเท่านั้น ผ่านไปสองสามวันพอหายเห่อก็ลืมแล้ว"
หงซิ่วส่งเสียงรับคำในลำคอเบาๆ ก้มหน้าก้มตาปักผ้าต่อไป
ทว่าเส้นด้ายในมือกลับพันกันยุ่งเหยิงอย่างเห็นได้ชัด ปักอยู่นานก็ยังไม่ได้รูปทรงลายดอกไม้ที่ควรจะเป็น
หลินทงมองเห็นท่าทีนั้น ยื่นมือไปดีดหน้าผากนางเบาๆ
"อย่าคิดฟุ้งซ่าน"
หงซิ่วเอามือกุมหน้าผาก พองแก้มบ่นอุบอิบเสียงเบา