กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดิมทีเฉียนเฉิงมองเห็นความหวังอยู่แล้ว แต่พอได้ยินสองคนพูดเช่นนี้ก็รู้สึกว่าหมดหวังอีกครั้ง ได้แต่คิดว่าหลานชิ่นซินเพียงปลอบใจตัวเอง แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะหลานชิ่นซินกับพวกเขาไม่ได้มีหน้าที่ต้องช่วยครอบครัวเขาเลย
การช่วยพวกเขาเป็นน้ำใจ ไม่ช่วยก็เป็นหน้าที่ เขาเข้าใจข้อนี้ดีและไม่คิดโกรธเคือง
ยังดีที่ตระกูลเฝิงอาจถูกเตะออกจากวงการยาเช่นกัน ก็นับว่าหลานชิ่นซินล้างแค้นแทนครอบครัวเขาแล้ว
แต่ก็ยังดีใจไม่ได้อยู่ดี เขาฝืนยิ้มขมขื่นพลางพูดกับหลานชิ่นซิน
“ฉันไม่กังวล ฉันเชื่อพวกคุณ”
แม้ปากจะพูดเช่นนี้ แต่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นก็ดูออกว่าคำพูดของเฉียนเฉิงนั้นเพียงพูดเอาใจ