กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนของพรรคเหยี่ยวทมิฬตกตะลึงไปชั่วขณะในทันที แต่ไม่นานก็ตั้งสติได้ ผู้ที่ยังมีชีวิตต่างรีบถอยออกไปอย่างรวดเร็วและไปสมทบกับอีกกลุ่มหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่นอกหมู่บ้าน
“เกิดอะไรขึ้น?”
ในความมืดมีเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างเย็นชาและมืดมน ดวงตาคมกริบคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปที่แสงอัคคีเบื้องหน้า
“หัวหน้า เจ้าหนูลู่โม่เฉินไม่รู้ไปเอาปืนใหญ่มาจากที่ไหน พี่น้องที่อยู่บนเนินเขาหายไปหมดแล้ว”
“ปืนใหญ่?”
เสียงของชายคนนั้นยังคงเย็นชา ฟังไม่ออกถึงอารมณ์ใด ๆ เดิมคิดว่าเขาจะโกรธ แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น
“ครับหัวหน้า ตอนนี้จะทำอย่างไร?”
“ให้พี่น้องทุกคนถอนตัวไป แล้วถือโอกาสพาของแก่สองคนของตระกูลหลานมาด้วย”