กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หรือจะลองบอกโม่เฉินดูล่ะ ให้เขาตัดสินใจเอง”
ซ่งฉีเสนอขึ้นมา เขาเชื่อว่าเพียงลู่โม่เฉินออกหน้า ทุกเรื่องก็จะคลี่คลายได้เอง นั่นคือความคิดเดียวในหัวของเขา ลู่โม่เฉินในสายตาของเขาเป็นดั่งเทพองค์หนึ่งมาตั้งแต่เด็กจนโต
“ฉันยังไม่รู้จะบอกเขาอย่างไรดี”
หลานชิ่นซินเอ่ยอย่างลังเล ซ่งฉีเห็นสีหน้าลำบากใจของเธอ ก็ไม่อยากเห็นเธอเป็นแบบนั้นจึงเปลี่ยนเรื่อง
“งั้นก็รอจนกว่าคุณจะคิดออก แต่รับปากผมสิว่าช่วงนี้ห้ามลงมือทำอะไรบุ่มบ่ามเด็ดขาด ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นต้องบอกผม รู้ไหม”
“ได้ ฉันรู้แล้ว”
“จริงสิ คุณต้องไปสอบเกาเข่าใช่ไหม เหลืออีกนานแค่ไหน”