กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รถเลี้ยวไปเลี้ยวมาหลายครั้ง ในที่สุดก็มาถึงและหยุดลงหน้าตึกสองชั้นหลังหนึ่ง
หลานชิ่นซินมองไปรอบ ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาบ้านตระกูลลู่ ที่นี่ดีกว่าที่เธอจินตนาการไว้เสียอีก
เงียบสงบและงดงาม ต่างจากสิ่งก่อสร้างที่เต็มไปด้วยควันฝุ่นและความวุ่นวายภายนอกอย่างสิ้นเชิง ราวกับดินแดนท้อนอกโลก
“นายน้อย ท่านกลับมาแล้ว”
ชายที่ดูเหมือนพ่อบ้านรออยู่หน้าประตูตั้งแต่เช้า พอเห็นรถของลู่โม่เฉินหยุดลงก็รีบก้าวเข้ามาเปิดประตูรถ แล้วรออย่างนอบน้อมให้ลู่โม่เฉินลงจากรถ
ลู่โม่เฉินหันไปดึงหลานชิ่นซินเข้ามา แล้วประคองเธอลงจากรถ
“ลุงหลี่ ปู่พักผ่อนแล้วหรือยัง”
“ท่านพักแล้ว นายน้อยมีเรื่องพิเศษอะไรหรือไม่ ต้องให้ผมไปเรียกนายท่านตื่นหรือเปล่า”