กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเหยาอวี้เหลียนได้ยินก็ลังเลขึ้นมาบ้าง เรื่องที่ข่งเฟิ่งจือกังวล เธอก็กังวลด้วย
หลานชิ่นซินไม่ใช่พวกกล้วย ๆ ที่จะยอมให้ใครบีบตามใจ ต่อให้จ้าวเทียนซิ่นเชื่อคำพวกเธอแล้วไปยังจุดนัดหมาย แต่ถ้าหลานชิ่นซินไม่ไป มันจะมีประโยชน์อะไร
พอคิดถึงตรงนี้ก็ทำหน้าเศร้าหมอง ในใจคิดคำนวณอยู่นาน
“ได้แล้ว ฉันคิดวิธีออกแล้ว”
“วิธีอะไร?”
ข่งเฟิ่งจือมองเหยาอวี้เหลียนด้วยสีหน้าคาดหวัง หวังว่าเธอจะคิดไอเดียดี ๆ ที่เป็นประโยชน์ออกมาสักอย่าง
“ถ้าจ้าวเทียนเป็นคนชวนหลานชิ่นซิน หลานชิ่นซินก็ไม่ไป แต่ถ้าเป็นคนอื่นล่ะ?”
“คนอื่น? เธอหมายถึงใคร?”
ข่งเฟิ่งจือไม่รู้ว่าเหยาอวี้เหลียนไปหมายตาคนไหนอีก รีบถามขึ้น