เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลานเสี่ยวฟางกับซุนเฉียงกลับมาที่โรงแรมเล็กอย่างอารมณ์ดี แล้วก็เริงรักกันอีกยกใหญ่
ตลอดทั้งคืน สองคนไม่ได้หลับตาสักนิด พลิกกายกันไปมาจนถึงเช้า ถึงได้ลุกขึ้นเตรียมตัวออกเดินทาง
ถึงจะไม่ได้พักผ่อนทั้งคืน แต่ทั้งสองคนก็ตื่นเต้นผิดปกติ กระปรี้กระเปร่า คงเพราะพละกำลังแห่งความรักที่หล่อเลี้ยงกันมันช่างยิ่งใหญ่
กินข้าวง่าย ๆ หน่อยแล้วก็ขึ้นรถที่มุ่งไปหมู่บ้านต้นหยาง
ไปถึงหมู่บ้านต้นหยางตอนยังไม่เที่ยง สองคนปรึกษากันแล้วก็กลับไปหมู่บ้านหมินจิ้นก่อน ถึงแม้ซุนเฉียงจะย้ายจากที่นั่นไปอยู่เมืองมานานแล้ว
แต่คนในหมู่บ้านก็ยังจำเขาได้ พอเห็นเขากลับมา ต่างก็ยิ้มเข้ามาทักทาย
“ซุนเฉียง เจ้าเด็กเหลือขอกลับมาแล้วหรือ ตอนนี้ไปร่ำรวยอยู่ที่ไหนกัน ได้ยินว่านายไปได้ดีในตัวเมืองอำเภอนี่ เมื่อไหร่จะพาฉันออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง”