กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อใกล้เที่ยง ทั้งสองก็ปรึกษากันว่าจะหาที่กินข้าวก่อนสักหน่อย
ทั้งสองมาถึงร้านอาหารเล็ก ๆ ข้างสถานีรถ หาที่นั่งติดหน้าต่างแล้วนั่งลง
ซุนเฉียงไปสั่งกับข้าวหลายอย่างที่เคาน์เตอร์ก่อน แล้วยังสั่งเบียร์สองขวด ให้พนักงานเปิดให้ แล้วรินให้หลานเสี่ยวฟางหนึ่งแก้ว
“เสี่ยวฟาง เราไม่ได้เจอกันหลายปีแล้วนะ พอเห็นเธอก็ไม่ค่อยเปลี่ยนไปเลย ยังสวยเหมือนเดิม”
ซุนเฉียงพูดพลางชนแก้วกับหลานเสี่ยวฟาง
พอหลานเสี่ยวฟางได้ยินซุนเฉียงชมตัวเองแบบนี้ ในใจก็ปลื้มจนแทบตัวลอย
ตอนนี้เธอก็เป็นคนอายุสามสิบกว่าปีแล้ว หลายปีมานี้ถึงจะดูแลตัวเองไม่น้อย แต่ในยุคที่ข้าวของขาดแคลนแบบนั้น ครีมทาผิวยังนับเป็นของฟุ่มเฟือย
จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะได้บำรุงอะไร หน้าตาจึงดูแก่ไปไม่น้อย