กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลานชิ่นซินค่อย ๆ เดินเข้าไป มองเข้าไปในดวงตาของชายคนนั้น ผ่านไปไม่กี่อึดใจ นางก็เผยรอยยิ้มหวานออกมา
“เจ้าไม่คิดว่าเขาไม่เหมือนหรือ?”
แม้หลานชิ่นซินจะมองชายคนนั้นอยู่ แต่คำพูดนี้กลับพูดให้ซ่งฉีฟัง ซ่งฉีเองก็เดินเข้ามา ตรวจดูรอบหนึ่งทั้งข้างหน้าและข้างหลัง แต่ก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ
“รูปร่างดูคล้ายอยู่บ้าง แต่ใบหน้านี่?”
“ใบหน้ามีปัญหาอะไรหรือ? ลุงอู๋ก็หน้าตาแบบนี้แต่เดิมไม่ใช่หรือ? เป็นอู๋เฟิงกังหรือไม่ ลุงอู๋? อ้อ ไม่สิ หรือว่าเจ้าจะมีชื่ออื่นอีกที่ข้าไม่รู้”
เมื่อชายคนนั้นฟังคำพูดของหลานชิ่นซินจบ ในใจก็เกิดความชื่นชมขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มออกมา ก่อนจะปรบมือสองสามที