เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลานชิ่งเซิงกลับจากตัวเมืองอำเภอมาก็ค่อนข้างดึกแล้ว หยางอวี่ส่งรถมาส่งเขาถึงบ้าน พอเข้าบ้าน หลานชิ่งเซิงก็มีสีหน้าหม่นหมอง
หลานชิ่นซินเห็นก็รู้ทันทีว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น “เป็นอะไรไป พี่ใหญ่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ เป็นปัญหาที่การจัดซื้อของหรือเปล่า”
“ไม่ใช่ มีหยางอวี่อยู่ก็ไม่มีปัญหา พวกเราติดต่อร้านที่รับส่งของไว้หลายเจ้าแล้ว ล้วนเป็นหน่วยงานของรัฐ รับประกันคุณภาพได้แน่นอน สมุนไพรที่เจ้าเขียนไว้ก็มีครบ เงินมัดจำข้าก็จ่ายไปแล้ว เขาบอกว่าพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ก็ส่งมาได้ วางใจเถอะ”
“แล้วเจ้าเป็นอะไรไป มีใครทำหน้าบึ้งใส่เจ้าหรือ”
“ไม่ใช่” หลานชิ่งเซิงอึกอักไม่ยอมพูด
หลานชิ่นซินเห็นท่าทีเช่นนั้นก็เดาได้ว่าเรื่องนี้ต้องไม่เกี่ยวกับธุรกิจของตระกูลหลานเป็นแน่ เขาต้องไปเห็นอะไรเข้าสักอย่าง
“เห็นอะไรเข้าถึงได้ทำให้เจ้าไม่สบอารมณ์เช่นนี้”