กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ชิ่นซิน เมื่อครู่เจ้าไม่ควรมาห้ามข้าไว้ ไม่อย่างนั้นวันนี้ข้าต้องสั่งสอนแม่หนูตัวแสบนั่นให้หายแค้นให้ได้”
พอเข้าประตูมา หลานชิ่งเซิงก็ตะโกนเสียงดังลั่น หลานชิ่นซินยิ้มโดยไม่พูดอะไร ส่วนหลานเจิ้นเทียนพอได้ยินเจ้าเด็กนี่พูด ความโกรธก็พลุ่งขึ้นมาทันที
“เจ้ายังมีหน้ามาพูดอีก ปกติความสามารถก่อเรื่องของเจ้าไปไหนหมด ถึงได้ให้ทั้งครอบครัวตระกูลเหยาหลอกเอาได้ ข้าว่าเจ้าปกติใช้แต่แขนขาที่ไร้ประโยชน์ สมองไม่ยอมพกออกจากบ้านไปเลย”