กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้ามั่วแล้ว ไม่ใช่ฝีมืออวี้เหลียนของพวกเรา พวกเราจะไปกลัวอะไร เรื่องเล็ก ๆ แบบนี้ไม่จำเป็นต้องทำให้คนทั้งเมืองรู้หรอก ในเมื่อเจ้าได้รับบาดเจ็บแล้ว เรื่องนี้ก็แล้วกันไปเถิด อวี้เหลียนใจดี ไม่ถือสาเจ้า ถ้าถึงขั้นต้องไปถึงสถานีตำรวจ ใคร ๆ ก็ลำบากกันทั้งนั้น อวี้เหลียนของพวกเราเป็นแค่แม่นางคนหนึ่ง ถ้าไปเดินเข้าสถานีตำรวจสักรอบ ต่อไปจะเอาหน้าที่ไหนไปพบผู้คน”
ตอนนี้แม้น้ำเสียงของหลิวอวี้เฟิ่งจะยังแข็งกร้าวเหมือนเดิม แต่ถ้าฟังให้ดี ก็ไม่ยากที่จะพบว่ามันไม่มั่นอกมั่นใจเหมือนเมื่อครู่แล้ว
“ถ้าอย่างนั้นอาสะใภ้หลิวก็ยังคิดเพื่อข้าอยู่สินะ แต่ว่าจะทำอย่างไรดี ข้าเป็นคนที่ไม่ใคร่รับน้ำใจใครง่าย ๆ เจ้าว่ามันดื้อไหมล่ะ”