กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ ที่แห่งนี้
ตำหนักปฐพีเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ศพเรียงรายอยู่ทั่วทุกแห่ง เมื่อมองไปก็เห็นแต่ความรกร้างว่างเปล่า...
“นาย...นายท่าน...ข้าเพิ่งตรวจสอบแล้ว ไม่นับนายน้อยแห่งตำหนักกับผู้อาวุโสอู๋และคนอื่นๆ ที่ตายไปก่อนหน้านี้ ตำหนักปฐพีมีสี่พันห้าร้อยหกคน ทั้ง...ทั้งหมดสิ้นชีพแล้ว!”
เฉิงเหลยเดินโซซัดโซเซมาข้างอิ่นเยี่ยน สายตาล่องลอยเล็กน้อยแล้วเอ่ยขึ้น
อิ่นกับเยี่ยนไม่ตอบ กลับมองเหล่าศิษย์นับพันที่คุกเข่าตรงอยู่ในลานและอู๋กุ้ยเค่ออย่างเงียบงัน พวกเขาทั้งหมดสิ้นลมหายใจแล้ว
ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังปรากฏชัดเจน...
“นายท่าน...ท่านผู้ปราบมาร! ขอท่านโปรดปล่อยศิษย์ตำหนักปฐพีของข้า! พวกเขา...พวกเขาไม่รู้เรื่องเลยนะ...นายท่าน!”