กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 225 เทพมารแห่งการสังหาร
ภายในความโกลาหลหาได้มีแนวคิดเรื่องกาลเวลาไม่!
อาจจะเพียงชั่วพริบตา หรืออาจจะผ่านไปเนิ่นนานหลายยุคสมัย!
หมิงเหอนั่งขัดสมาธิอยู่กับที่ ปราณแห่งความโกลาหลพวยพุ่งทะลักท่วมเข้ามา ก็หาได้ส่งผลใด ๆ ต่อเขาไม่ ราวกับศิลาแข็งแกร่งที่สุด ไม่ไหวติงมาตลอดหลายร้อยล้านยุคภพ!
“ฝ่า!”
ทันใดนั้น แสงสว่างเจิดจ้าดั่งหิมะระเบิดออก ผ่ามาจากระยะไกลแสนไกล นั่นคือแสงคมกระบี่ อีกทั้งยังพกพากลิ่นอายสังหารอันหาใดเทียบมิได้ กวาดฟาดเข้ามา
แสงกระบี่นั้นยาวนัก และเจิดจ้างดงามนัก ราวกับจักรวาลทั้งผืนอันกว้างใหญ่ไพศาล หลั่งไหลถาโถมเข้ามา!
“หึ!”