กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 224 เฝ้ารอด้วยการเฝ้าต้นไม้
“เมื่อพบข้า ชะตาของเจ้าก็ถูกกำหนดไว้แล้ว จะดิ้นรนอีกเพียงใด ก็ไร้ประโยชน์”
หมิงเหอกล่าวอย่างเรียบเฉย แม้จะอยู่ในค่ายกลสังหารอันหาที่เปรียบมิได้นี้ เขาก็มิได้ตื่นตระหนก หากแต่เริ่มก่อรูปหมัดตรา ชั่วขณะนั้น กระแสอำนาจของเขาเปลี่ยนไป ยิ่งทวีขึ้นอีกชั้น รุนแรงกว่าก่อนหน้านับสิบเท่า กลิ่นอายก็แข็งแกร่งขึ้นอีกมาก!
ครืน! เขาออกหมัดหนึ่งหมัด แสงหมัดสะท้านพิภพ ราวสายฟ้าผ่าเฉียดผ่านจักรวาลอันมืดมิด ส่องสว่างห้วงสุญญตาอันดำมืดนี้ สายน้ำปั่นป่วน ใครจักครองความผันผวน ชั่วขณะนี้ ล้วนอยู่ใต้บารมีหมัดนี้!
“ครืน!”