0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 ประตูมารสวรรค์

“หึ่ง!”

ในวินาทีนั้น หมิงเหอราวกับสูญเสียการรับรู้ทั้งหมด แม้แต่จิตเทวะก็ไม่สามารถหยั่งถึงได้ ห้วงโกลาหลทั้งมวลถูกความมืดเข้าปกคลุม พลังแห่งต้นกำเนิดความมืดนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ปกปิดบังทุกสิ่ง เขายิ่งไม่อาจรับรู้ถึงกระบี่หยวนถู กระบี่อาฝี ไม่อาจรับรู้ถึงไข่มุกโกลาหล หอกสังหารเทพ และอาวุธวิเศษทั้งหลายได้เลย

ยิ่งกว่านั้น เขายังไม่อาจรับรู้ถึงร่างของตนเอง ราวกับว่าในครานี้ ทุกสิ่งล้วนสูญสลายไปหมดสิ้น!

เหลือเพียงสำนึกของเขาที่ลอยเคว้ง ราวกับไร้สิ่งยึดเหนี่ยวใด ๆ ได้แต่ล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า

ดูราวกับว่าในขณะนี้ กาลเวลากลับหยุดนิ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดชะงักลง

“ฮ่า!”