0166

⬢⬢⬢

ตอนที่ 166 ปฐมกำเนิดแห่งความมืด

“ฝ่า!”

ปราณกระบี่สีเลือดยาวกว่าสิบล้านจั้ง แผ่กลิ่นอายสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด ฉีกรอยฟ้าบุพกาล ฉีกผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ พลันเสียงหึ่งหนึ่งดังขึ้น สีหน้าของเทพมารแห่งความมืดเปลี่ยนไป รู้สึกถึงภัยพิบัติอันใหญ่หลวงที่กำลังคืบคลานมาถึง ในยามนี้ แม้แต่ร่างแท้จริงของเทพมารของเขาเองก็ราวกับมิอาจต้านทาน ต้องถูกฉีกเป็นเสี่ยง ๆ ถูกทำลายล้าง ถูกฟันจนแหลกสลายภายใต้ปราณกระบี่นี้ เขาคำรามเสียงดัง ความมืดรอบกายยิ่งทวีขึ้น ควบแน่นอยู่บนผิวร่างกาย ประกอบกันเป็นวังวนเกลียว หมุนวนดุจหลุมดำ

“ปัง ปัง ปัง!”