0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 ผสานตนเป็นหนึ่งเดียวกับมรรคา

บทที่หนึ่งร้อยสี่สิบแปด ผสานตนเป็นหนึ่งเดียวกับมรรคา

“ครืน!”

หงจวินทั้งร่างยืนตระหง่านอยู่ในห้วงอากาศดั่งเทพมาร ทั่วทั้งกายแผ่กลิ่นอายอันเก่าแก่และผันผ่านกาลเวลาอย่างหาที่เปรียบมิได้ ชั่วขณะนี้ จังหวะแห่งมรรคาอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่กระจายออกไป มิใช่เพียงมหามรรคาแห่งกาลเวลาเท่านั้น หากแต่เป็นสามพันมหามรรค กลิ่นอายแห่งมหามรรคทั้งมวลได้ปรากฏขึ้น ราวกับกำลังหมุนวนอยู่รอบกายเขา

“หึ่ง!”