0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 หวนคืนสู่อดีต

ภายในสมรภูมิแห่งห้วงสุญญะแห่งโกลาหลนี้ เงาร่างสองตนต่างต่อสู้กันไม่หยุดหย่อน ชั่วขณะหนึ่งนั้น พลังอิทธิฤทธิ์และเวทมนตร์นับไม่ถ้วนผาดโผนไปมา พลังมหามรรคนับไม่ถ้วนปั่นป่วนสั่นสะเทือน บางครากระบี่สังหารก็พุ่งแทงสลับไปมา คมกระบี่รุนแรงกดดันผู้คน บางคราสายน้ำแห่งกาลเวลาก็ผุดขึ้นมาปรากฏ แสงรัศมีแห่งกาลเวลาอันประมาณมิได้เปล่งประกาย กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวและกว้างใหญ่ไพศาลอบอวลไปทั่วความโกลาหล ทำให้สรรพสิ่งทั้งมวลบิดเบี้ยวไป ไม่ว่าจะมีรูปร่างหรือไร้รูปร่าง ในชั่วขณะนี้ล้วนพร่ามัวไปหมด ผู้คนจึงยากที่จะมองเห็นทุกสิ่งในสมรภูมิได้อย่างชัดเจน