กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 ระดับกึ่งอริยะ
เวลาดั่งควันเมฆ พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกร้อยปี ในวันนี้ ภายในตำหนักเทพโลหิต หมิงเหอกำลังบำเพ็ญสงบจิตอยู่ ทว่าจู่ ๆ จิตใจก็สั่นไหว ในความมืดมิด เหตุและผลเกี่ยวเนื่องกัน ทำให้เขารับรู้ถึงการแปรเปลี่ยนของกลไกฟ้า พลันตื่นขึ้นมา
“วาสนา?”
หมิงเหอนิ่งเงียบไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าละเลย สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว เรื่องที่เกี่ยวข้องกับวาสนาของตนเองล้วนไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย หมิงเหอจึงลุกขึ้นออกจากตำหนักเทพโลหิตทันที โดยไม่ได้ส่งเสียงทางจิตหานักพรตยุง และตรงออกจากทะเลโลหิต บินมุ่งหน้าสู่ผืนแผ่นดินหงหวงทันที