กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 123 รู้สึกน้อยใจอย่างที่สุด
【บอกได้แค่ว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ก่อนหน้านี้ฉันเองก็เป็นเด็กที่โตมาจากชนบทเหมือนกัน
ทุกปีพอถึงฤดูกาลนี้ คนทั้งหมู่บ้านก็จะพากันขึ้นเขาไปขุดหน่อไม้ แล้วเอาไปขายเพื่อจุนเจือชีวิต
ปกติในช่วงฤดูกาลที่ขายดี แต่ละบ้านมักจะขายได้เงินพันกว่าบาท
แต่ก็ไม่เคยมีใครทำความเร็วได้น่าเหลือเชื่อแบบลู่เหย่เลย ถ้าฉันมีความเร็วที่น่ากลัวแบบเขาจริงๆ ป่านนี้ฉันคงรวยไปนานแล้ว】
【เพราะงั้นพวกสหาย ตอนนี้หน่อไม้บนเขาขายกิโลละเท่าไหร่กัน จู่ๆ ก็อยากขึ้นเขาไปขุดหน่อไม้ขึ้นมาเลย... ถ้าขุดด้วยความเร็วระดับนี้ ฉันคงรวยเละแน่ๆ】
【ตอนนี้ราคาตลาดของหน่อไม้กิโลละเจ็ดบาท แต่ฉันแนะนำว่าคุณอย่าไปเลยจะดีกว่า