กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 122 ไม่ปิดก็ถือว่าเปิดแล้ว?
หลังจากแต้มความตะลึงระดับแปดหลักถูกหักออกไป ลู่เหย่ก็อดใจไม่ไหวที่จะใช้เนตรทะลวงมองไปยัง... ฝั่งของเหล่าแขกรับเชิญหญิง
อย่าได้สงสัยไป เขาแค่ต้องการดูว่าตอนนี้พวกเธอขุดหน่อไม้ได้มากเท่าไหร่แล้วเท่านั้น
“เวรเอ๊ย หน่อไม้นี่ทั้งใหญ่ทั้งกลมทั้งขาว! พันปีจะเจอสักครั้งนะเนี่ย!” ลู่เหย่เบิกตากว้าง
ลู่เหย่ถือหน่อไม้ไว้ในมือพลางชื่นชมอย่างจริงจัง หน่อไม้นี้ถูกเขาปอกเปลือกนอกออกเผยให้เห็นเนื้อหน่อไม้สีขาวบริสุทธิ์ที่อยู่ภายใน
ดูขาวนวลเป็นพิเศษ จนคนที่เห็นต้องน้ำลายสอ
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดมองดูลู่เหย่ในสภาพนั้น ในใจต่างสงสัย: ทำไมถึงรู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่หน่อไม้กันนะ?