เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 787 อาต้าอาเอ้อร์
หนีไม่พ้นแล้ว คำพูดประโยคนี้ของหลินมู่ทำให้หัวใจของคนอื่นในเผ่าดิ่งวูบลงทันที ใช่แล้ว พวกเขาไม่ใช่คนโง่ ในฐานะคนที่ต้องรับมือกับสัตว์อสูรเป็นประจำ ย่อมเข้าใจความน่าสะพรึงกลัวของพยัคฆ์วิญญาณโลหิตดี สัตว์อสูรชนิดนี้ไม่เพียงมีร่างกายที่แกร่งกล้าและพลังต่อสู้ที่ดุดันบ้าคลั่ง แต่ความเร็วยังสูงล้ำยิ่งนัก เมื่อถูกพยัคฆ์วิญญาณโลหิตล็อกเป้าหมายแล้ว คิดจะหนีรอดแทบเป็นไปไม่ได้เลย
“สู้ตาย!”
โจวอาต๋าตวาดลั่น เผยด้านที่ดุดันของตนออกมาจนหมดสิ้น จุดนี้ทำให้หลินมู่รู้สึกชื่นชมอยู่บ้าง
“พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชาพยัคฆ์คู่แฝด หากฝืนสู้จะสูญเสียอย่างหนัก”
หลินมู่เอ่ยเตือน
“ดูท่าเจ้าไม่เพียงแต่เป็นคนไร้ประโยชน์ แต่ยังเป็นคนขี้ขลาดตาขาวอีกด้วย”
โจวอาต๋ายิ่งดูแคลนหลินมู่มากขึ้นไปอีก แต่เขากลับไม่ได้สังเกตคำพูดของหลินมู่ หลินมู่พูดว่าพวกเจ้า มิได้นับรวมตัวเองเข้าไปด้วยเลย
“พี่ใหญ่หลิน นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้เพิ่งพาพี่เข้าป่ามาก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้ ขออภัยจริง ๆ”
โจวป๋อทงยิ้มเจื่อน