เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 786 พยัคฆ์ราชันฝาแฝด
“พี่หลิน ท่านจะเอาเนื้อเลือดพวกนั้นไปทำอะไรหรือ หากท่านชอบรสมือของอาเหลียน ในเผ่ายังมีพยัคฆ์วิญญาณโลหิตอยู่อีกมาก เดี๋ยวข้าให้อาเหลียนเคี่ยวให้ท่านกินอีกก็พอแล้ว”
โจวป๋อทงไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าเหตุใดหลินมู่ถึงได้สนใจเนื้อเลือดของสัตว์อสูรนัก ต้องรู้ไว้ว่าบนตัวสัตว์อสูร โดยเฉพาะสัตว์อสูรระดับเทพ สิ่งที่แทบไม่มีประโยชน์อันใดเลยก็คือเนื้อเลือด แม้เนื้อเลือดจะช่วยเพิ่มพูนกำลังและบำรุงปราณได้ ทว่าโลหิตและพลังกายของชาวแดนเทพนั้นเปี่ยมล้นอยู่แล้ว ย่อมไม่เห็นค่าพลังเพียงน้อยนิดในร่างสัตว์อสูรที่ตายไป มิหนำซ้ำยังมีสิ่งเจือปนอีกมากที่ต้องคอยโคจรพลังขับทิ้งไปเอง
ดวงจิตอสูรของสัตว์อสูรต่างหากที่ล้ำค่าที่สุด ผู้ฝึกตนสามารถกลืนผสานเพื่อเพิ่มพูนระดับบำเพ็ญของตน หรือจะนำไปปรุงยาหลอมโอสถก็ได้ ทั้งหนังของสัตว์อสูรบางชนิดก็เหนียวแน่นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง รวมไปถึงเอ็นและกระดูกที่ล้วนนำไปใช้หลอมสร้างศาสตราเทพได้ แม้ในแดนเทพจำนวนนักหลอมอาวุธจะน้อยนิดจนน่าเวทนา และเผ่าโจวเองก็ไม่มีเลยแม้แต่คนเดียว ทว่าของพวกนี้ก็สามารถนำไปขายเพื่อแลกเป็นของวิเศษที่คนในเผ่าต้องการได้