ตอนที่ 534 คางคกพิษอเวจี

ตอนที่ 534 คางคกพิษอเวจี

ฟิ้ว ๆ...

ภายในทิวเขา สายลมหนาวเหน็บพัดหวีดหวิว ให้ความรู้สึกไม่น่าอภิรมย์อย่างยิ่ง ลึกเข้าไปในป่าทึบ มีเสียงคำรามของสัตว์อสูรแว่วมาเป็นระยะ อีกทั้งยังมีความเคลื่อนไหวไม่ขาดสาย คล้ายมีสัตว์อสูรกำลังต่อสู้กันอยู่

คนสองคนกับหมูหนึ่งตัวมาถึงชายขอบทิวเขา โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พวกเขามุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนในของทิวเขาทันที ดั่งคำกล่าวที่ว่าฝีมือสูงส่งใจย่อมกล้าหาญ คนสองคนกับหมูหนึ่งตัวนี้ ไม่มีใครสักรายที่เป็นพวกจะยอมให้ใครมารังแกได้ง่าย ๆ

ประกอบกับที่นี่มิใช่ภายในแดนเสวียน ระดับความอันตรายยังอยู่ในขอบเขตที่หลินมู่พอจะรับมือไหว ยามสัญจรอยู่กลางทิวเขาแห่งนี้ จึงไร้ซึ่งความหวาดหวั่นอย่างสิ้นเชิง

หลินมู่กับหลานหลิงเอ๋อร์เดินมาถึงแอ่งที่ลุ่มแห่งหนึ่ง สี่ด้านเต็มไปด้วยเถาวัลย์แห้งเหี่ยวระเกะระกะ เถาวัลย์แห้งเหล่านี้หนาใหญ่ผิดธรรมดา ทั้งยังดูดุร้ายน่าเกลียดน่ากลัว ส่งกลิ่นคาวเหม็นเน่าโชยออกมา ชวนให้ผู้ได้กลิ่นรู้สึกอยากจะอาเจียน หลานหลิงเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูจะไม่คุ้นชินอย่างยิ่ง

ซ่า ๆ...